| annehmbar (adj.) |
défini |
masc. sing. (Nom.)annehmbare (Acc.)annehmbaren (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren | fém. sing. (Nom.)annehmbare (Acc.)annehmbare (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren |
neu. sing. (Nom.)annehmbare (Acc.)annehmbare (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren | plur. (Nom.)annehmbaren (Acc.)annehmbaren (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren |
indéfini |
masc. sing. (Nom.)annehmbarer (Acc.)annehmbaren (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren | fém. sing. (Nom.)annehmbare (Acc.)annehmbare (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren |
neu. sing. (Nom.)annehmbares (Acc.)annehmbares (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren | plur. (Nom.)annehmbaren (Acc.)annehmbaren (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbaren |
sans article |
masc. sing. (Nom.)annehmbarer (Acc.)annehmbaren (Dat.)annehmbarem (Gen.)annehmbaren | fém. sing. (Nom.)annehmbare (Acc.)annehmbare (Dat.)annehmbarer (Gen.)annehmbarer |
neu. sing. (Nom.)annehmbares (Acc.)annehmbares (Dat.)annehmbarem (Gen.)annehmbaren | plur. (Nom.)annehmbare (Acc.)annehmbare (Dat.)annehmbaren (Gen.)annehmbarer |
(pos.)annehmbar (comp.)annehmbarer (super.)annehmbarst |